Brzmi podobnie jak internet, i nawet może podobnie wyglądać. Standardowa odpowiedź na pytanie co to jest intranet brzmi ?sieć wewnątrz firmy?. I jest to odpowiedź zgodna z prawdą, ale niewiele wyjaśniająca.

Może więc po prostu porównać internet do intranetu?

Możemy porównać dostęp. Do internetu ma dostęp KAŻDY użytkownik podłączony do sieci. Do intranetu ma dostęp KAŻDY użytkownik podłączony do sieci. Tyle tylko, że sieci internetowa dostępna jest na całym świecie, a intranetowa w całej firmie (rozumianej nie jako budynek, ale jako organizację).

Możemy porównać wygląd. No… w zasadzie nie możemy, bo zazwyczaj firmy nie chwalą się grafiką swoich serwisów intranetowych. Ale możliwości techniczno-graficzne są takie same.

Możemy porównać treści. Ale i tu ciężko o jakieś bardziej konkretne stwierdzenie. Bo zarówno w internecie jak i intranecie znajdziemy to co: po pierwsze ktoś umieści, po drugie, to co jest ludziom potrzebne.

Spróbujmy więc od drugiej strony ? co można znaleźć w intranecie?

Biorąc pod uwagę zdanie wcześniej ? można znaleźć wszystko, to co jest potrzebne… W zależności od stopnia rozbudowania intranetu mogą to być:

• dane teleadresowe całej firmy i wszystkich pracowników albo (w rozbudowanych systemach) podgląd on-line który pracownik jest w pracy i w której części budynku aktualni (połączenie systemu intranetowego z systemem przepustek i czytników);
• wniosek urlopowy do ściągnięcia i wydrukowania albo wniosek on-line, wysyłany elektronicznie do zatwierdzenia do szefa i następnie do kadr;
• telefon do informatyków aby zamówić toner do drukarki, albo aplikacja, która po zalogowaniu wymaga tylko kliknięcia ?zamów? - bo automatycznie jesteśmy przypisani do drukarki ABC, która współpracuje z tonerem XYZ;
• informacja jak sprawdzić stan rachunku telefonicznego (wysyłając SMSa do operatora) albo okno logowania, gdzie po wpisaniu numeru telefonu widzimy całą historię połączeń.

I można tak wymieniać dalej… W intranecie mogą być informacje o restauracjach z jedzeniem na wynos, telefony do opiekunek, miejsce na plotki, newsy z firmy, aktualne oferty pracy, szkoleń, wyjazdów integracyjnych, druki firmowe, papiery firmowe, wzory wizytówek, logotypy, kalendarze pracy grupowej, wspólna przestrzeń dysku… o ile tylko z tego w firmie się korzysta.

W małych firmach wiele rzeczy/informacji da się załatwić osobiście lub przez telefon, ale jeśli kolega/ koleżanka przebywa w Indiach/ Chinach/ Rumunii czy Hiszpanii ? łatwiej jest jednak elektronicznie ? ze względu na różnicę czasu czy koszty. I tu możemy właśnie podać różnicę pomiędzy e-mailem a intranetem.

Aby uzyskać potrzebne informacje pocztą elektroniczną, musimy wysłać e-maila i poczekać na odpowiedź. W intranecie tego typu informacje są na wyciągnięcie ręki. Możemy nawet posłużyć się terminologią znaną z TV - ?Information On Demand? (zamiast VOD ? Video On Demand?).

Czym więc jest intranet?

To kanał komunikacji, taki sam jak telefon, rozmowa, fax czy list. Z tą zasadnicza różnicą, że informacje już na nas czekają.

ps. to w jaki sposób informacje trafiają do intranetu, kto i w jakich ilościach je umieszcza - to temat na osobny tekst.

]]> http://www.nextstep.net.pl/wordpress/?feed=rss2&p=218 http://www.nextstep.net.pl/wordpress/?p=203 http://www.nextstep.net.pl/wordpress/?p=203#comments Tue, 03 Nov 2009 15:58:58 +0000 Katarzyna M. http://www.nextstep.net.pl/wordpress/?p=203 Coraz bliżej święta… o czym przypominają nam już świąteczne stoiska w hiper i supermarketach. Nadchodzi czas wręczania sobie podarunków - firmy więc zastanawiają się czym uraczyć swoich kontrahentów/klientów/pracowników.

Najczęściej będzie to po prostu kartka z życzeniami. Czasem kupiona, czasem zaprojektowana w firmie, czasem specjalnie wykonana ręcznie… Jednak, jeśli firma stwierdza, że stać ją na coś więcej - szaleje.

Produkowane mogą być kalendarze (ścienne i książkowe), zestawy piśmiennicze z logiem, bombki z logiem, zawieszki na choinki drewniane czy filcowe. Zawsze jednak można wyjść poza standard świąteczny i zaproponować inny upominek. Pen-drive w grawerowanej laserowo obudowie, albo w drewnianej czy skórzanej, pióro, podkładkę pod mysz, kwiatek z logiem na liściu, piersiówkę, button, parasol… i wiele, wiele innych.

Jednak zanim zamówimy w ciemno jakiś gadżet, tylko dlatego, że nam się spodobał, zastanówmy się czy pasuje on do naszej firmy i czy obdarowany będzie miał co z nim zrobić!

• Pen-drive, elektroniczna ramka na zdjęcia jako upominek od agencji fotograficznej - ok.
• Kwiatek lub jakaś ceramika od florystki - ok.
• Piersiówka od dystrybutora win - ok.
• Podkładka pod mysz dla przedstawiciela handlowego - niekoniecznie (ale już żelowa podkładka pod komórkę, aby nie latała po samochodzie - już tak!)

W sumie “najbezpieczniejszym” upominkiem są kartki (ale specjalnie projektowane, a nie kupowane hurtem w sklepie!), zaraz po tym dekoracje świąteczne (zawieszki, aniołki, bombki, mikołaje na patyku, pierniczki na choinkę…) i kalendarze ścienne (jeśli nie w pracy zawsze można powiesić w domu) .

W przypadku prcowników firmy najczęściej wręczane są pieniądze/ premie/ paczki lub bony na święta. I w tym wypadku nie radzę zmieniać tego nagle w tym roku. Jeśli już to zaproponować pracownikom coś ekstra. W końcu to święta!

ps. jeśli potrzebujesz pomysłu i/lub wyceny prezentów świątecznych dla swoich klientów/kontrahentów/pracowników - pisz: biuro(at)nextstep.net.pl

Kilka dni temu pojawiła się notatka pod tytułem ?impreza integracyjna buduje relacje w firmie?. Prezentuje ona badania firmy Show Service Events Marketing dotyczący budowania relacji w pracy.

Wynika z nich, że dla 70% respondentów to właśnie impreza integracyjna jest najlepszą metodą poznawania się wzajemnie.

Tekst w głównej mierze dotyczy tego jakie imprezy integracyjne, jakiego typu są oceniane przez pracowników… że już nie tylko sam bankiet, ale także jakaś rozrywka fizyczna ? niekonieczne paintball czy przejazd na quadach, ale np. społeczne sadzenie lasu.

Tutaj moje małe wtrącenie do osób wymyślających imprezy integracyjne… może warto rozejrzeć się po okolicy i jakąś akcję wykonać wspólnie z organizacją pożytku publicznego (NGO)? Efekt podwójny PR+CSR! Nietypowa impreza integracyjna a na dodatek dobra prasa i opinia wśród społeczeństwa…

Wracając do tekstu z portalu i badań:

?Pracownicy chcą mieć duży wpływ na decyzję firmy jaką imprezę powinna zorganizować. Co trzeci pracownik chciałby w bezpośredni sposób decydować o sposobie spędzenia czasu ze współpracownikami np. za pomocą sondy. Niemal połowa badanych ?pozwoli? podjąć decyzję odpowiedniemu działowi w firmie, ale dopiero po wysłuchaniu oczekiwań pracowników.?

Więc znów wtrącenie do speców od spotkań, konferencji, komunikacji marketingowej itp. - PYTAJCIE LUDZI CZEGO CHCĄ!

Zdaję sobie sprawę, że ktoś może podnieść zaraz lament, że jeden będzie chciał w góry, a drugi nad morze, panie do SPA, a panowie na quady (albo na odwrót ;)). Warto jednak odpowiednio wcześniej dowiedzieć się o preferencje pracowników. Oczywiście nie dogodzimy wszystkim, ale można spróbować!

Inną kwestią jest JAK rozmawiać z pracownikami. Ale to już temat na inną notatkę.

Źródło: http://www.eventspace.pl/news/Impreza-integracyjna-buduje-relacje-w-firmie-,1553

Z tekstu dowiedzieć można się m.in. na czym polega i o czym mówi Przewodnik Dobrych Praktyk. Są w nim zapisy dotyczące np. równego traktowania kobiet i mężczyzn podczas rekrutacji czy równowagi pomiędzy życiem osobistym a zawodowym…

Tylko gdzie w tym wszystkim płeć employer brandingu?

Zdanie co co którego nie mam zastrzeżeń to:

?Wspieranie czy promowanie równych szans przyczynia się do wzrostu dobrej atmosfery w pracy, generuje zadowolonych pracowników, którzy z kolei pracują wydajniej, stanowią zgrany zespół i są żywą wizytówką organizacji.?

Tylko ja rozumiem równe szanse nie tylko w kategorii płci, ale także wieku, wykształcenia, miejsca zamieszkania itd…

Pani Joanna powołuje się na opinie ekspertów zajmujących się w Polsce wdrażaniem gender mainstreamingu, wskazują oni, że firmy z wdrożonym GM osiągają:

• lepszą reputacją
• ich kultura firmy wzbogaca się o istotne wartości
• pracownicy są bardziej efektywni i zmotywowani
• klienci odczuwają większą satysfakcję
• firma redukuje koszty związane z rekrutacją, absencją i utrzymaniem wykwalifikowanego personalu

I nasuwa mi się pytanie, czy takie same korzyści nie są osiągane po prostu przy wdrożeniu projektu ?wizerunkowego?? Wg mnie wystarczy odpowiedni program motywujący i szeroko rozumiane ?zadbanie o pracowników? - bez szczególnego podkreślania równości płci. Chociaż oczywiście chętnie zapoznam się z badaniami na ten temat… Może faktycznie dla kobiet przekaz, że w danej firmie jest równouprawnienie, jest bardziej istotny niż dla mężczyzn?

Źródło: http://hrstandard.pl/2009/10/13/czy-employer-branding-posiada-plec/

Firma Deloitte przeprowadziła na ten temat badania i przedstawiła kilka znalezionych w internecie wypowiedzi pracowników firm, które mogą zaważyć na wizerunku ich pracodawcy. Jak dla mnie najbardziej wstrząsający jest przykład osoby, odpowiedzialnej za public-relations w jednej z największych firm w USA, która napisała na swoim profilu w serwisie społecznościowym o mieście będącym siedzibą jednego z kluczowych klientów : ?I would die if I had to live here!? (prędzej umrę niż tam zamieszkam).

W badaniu nazwanym ?Sieci społecznościowe a ryzyko reputacyjne w miejscu pracy 2009?: (w badaniu telefonicznym wzięło udział 1000 kobiet i 1008 mężczyzn w wieku powyżej 18 lat, osoby pracujące, USA. W badaniu on-line wzięło udział 500 osób).

Az 73% ankietowanych na pytanie czy istnieje duże ryzyko reputacyjne związane z sieciami społecznościowymi takimi jak Facebook, Twitter czy YouTube, odpowiedziała ?zgadzam się?. Co więcej 60% szefów uważa, że ma prawo wiedzieć jak pracownicy piszą o sobie (sic!) i o firmie; choć jednocześnie 56% twierdzi, że dzięki portalom społecznościowym pracownicy zachowują równowagę między pracą a życiem prywatnym (tylko 31% pracowników jest takiego zdania)

Działania jakie podejmują firmy, aby ograniczyć ryzyko:

• regularne omawianie sposobów wykorzystania sieci społecznościowych w jak najlepszym interesie firmy
• stworzenie oficjalnej polityki, która mówi jak pracownicy mogą korzystać z portali społecznościowych
• omawianie kwestii związanych z funkcjonowaniem w firmie zjawiska sieci społecznościowych
• instalacja programu komputerowego monitorującego i ograniczającego ryzyko związane z korzystaniem z portali społecznościowych.

Autorzy badania pokazują jako jedno z dobrych rozwiązań stworzenie kodeksu etyki, który powinien odnosić się do relacji wewnętrznych, atmosfery pracy, równości szans pracowników, ochrony ich prywatności, ale także wykorzystywania czasu pracy i mienia pracodawcy czy zachowania poza miejscem pracy.

Zalety takiego kodeksu to:

• dla pracowników ? szczegółowa wiedza odnośnie oczekiwanej przez pracodawcę postawy
• dla kontrahentów ? bezpieczeństwo (interesów i opinii) podczas współpracy
• dla otoczenia dalszego ? jasny wizerunek

Tylko, że samo spisanie zasad kodeksu etyki nic nie da. Konieczne są rozmowy z pracownikami, wspólne wypracowanie tych zasad, zakomunikowanie ich wszystkim, wdrożenie w zasady nowych pracowników i co najważniejsze ustalenie sposobu sprawdzenia ich przestrzegania. Bo łatwo jest napisać, że ?nie nadużywamy do celów prywatnych poczty elektronicznej oraz internetu?.

Wydaje mi się, że rozsądniejszym podejściem jest edukowanie pracowników zakresie wizerunku firmy i uświadomienie im, że wizerunek pracownika przekłada się na wizerunek pracodawcy, a to z kolei np. na ilość zleceń, prowizję itd…

A przenosząc ten temat na polski grunt...

Na GoldenLine pracodawcy mogą tworzyć swoje profile-wizytówki, zamieszczać ogłoszenia o pracę, ale także przedstawić swoich pracowników. Sprawdzenie jak wygląda i co robi po pracy zespół z którym możemy pracować jako pracownik, współpracownik czy zleceniobiorca jest na wyciągnięcie ręki. Dodając do tego informacje z Naszej-Klasy i ew portalu sympatia.pl ? mamy już opinię o pracowniku… i też o jego pracodawcy.

Pełne wyniki: http://inwestycje.pl/resources/Attachment/2009/08_20/file4641.pdf

• korporacyjne strony rekrutacyjne - pozwalające szukać oferty pracy na całym świecie w ramach całej korporacji, lub też pozwalające złożyć aplikację, która może wylądować w Paryżu, Wiedniu albo w Sydney.
• blogi prowadzone przez rekruterów - chociaż osobiście uważam, że chyba fajniejszym pomysłem jest blogowanie nowych pracowników lub np. praktykantów. Jak dla mnie byłoby to bardziej wiarygodne niż teksty pisane przez kogoś z HR.
• mikroblogi - jak wyżej.
• zatrudnianie gwiazd - i znów, jak dla mnie bardziej wiarygodni są sami pracownicy którzy mówią dobrze o swojej firmie niż gwiazda która klepie tylko podstawiony tekst.
• budowanie społeczności - ciekawym przykładem jest możliwość stworzenia profilu firmy na portalu GoldenLine. Wszyscy pracownicy firmy mogą tam się przedstawić, a kandydat czytając opis pracodawcy może łatwo skontaktować się z obecnymi pracownikami i po prostu zapytać jak tam się pracuje.
• organizowanie konkursów, głosowań itp - nie wiem czy w Polsce ktoś to stosuje. Ciężko mi to ocenić, gdyż nie spotkałam się z taką formą budowania wizerunku/ przywiązywania przyszłych pracowników do firmy.
• uatrakcyjnienie firmy graficznej strony - chyba wystarczy, aby była z duchem czasu. O wykorzystaniu agumented reality dla budowania wizerunku już pisałam.

Tyle, że sama obecność na Facebooku, GoldenLine czy Profeo nie wystarczy, jeśli strona “kariera” będzie nieaktualna, ze starymi ofertami czy słabym opisem procesu rekrutacyjnego. O tę stronę należy dbać podobnie jak o każdą inną. Nie powinna być statyczna czy zawierać tylko dane kontaktowe w postaci e-maila rekrutacja@xyz.pl.

Osobiście cieszą mnie wszelkiego rodzaju “wyjścia do ludzi” takie jak Targi Pracy, Akademickie Targi Pracy, Wirtualne Targi Pracy czy działania podejmowane przez firmy np. czat z rekruterem - żeby dowiedzieć się jakie papiery trzeba złożyć, jakie są etapy rekrutacji, jakie sa ułatwienia dla nowych pracowników…

Im więcej potencjalny pracownik będzie miał informacji o swoim ew. pracodawcy oraz stanowisku i zakresie obowiązków - tym większa szansa dla działu HR na skuteczną rekrutację.

Najpierw powinnam wyjaśnić pojęcie “agumented reality” - w wolnym tłumaczeniu jest to rozszerzona rzeczywistość. Najprościej jednak zrozumieć tę technologię na przykładach:

1. film na youtube - pokazujący jak to działa
   
2. przykładowe zastosowanie agumented reality w przestrzeni miejskiej
3. zakupy on-line
4. w Łodzi stworzono system znaczników na zabytkowe budynki, tak aby po “zeskanowaniu” tego znacznika komórką obejrzeć film, usłyszeć historię budynku, dowiedzieć się czegoś więcej.

Ogólnie agumented reality opiera się na znacznikach w realnym świecie (najczęściej jest to jakiś znaczek jak na podanych wyżej filmach, lub np. ludzka twarz), które w wirtualnym świecie są wzbogacone - o treść lub formę.

Jak to wykorzystać na potrzeby EB?

Możliwości jest wiele, przykłady:

1. reklama rekrutacyjna agencji interaktywnej w postaci AG
2. film wprowadzający nowych pracowników do firmy
3. znaczniki w siedzibie firmy/ fabryce pozwalające zorientować się co gdzie jest
4. znaczniki dla studentów na praktykach

Póki co jednak technologia ta nie należy do najtańszych, ale wydaje mi się, że to kwestia czasu aby AG było powszechnie wykorzystywane nie tylko w e-commerce, ale także w e-rekrutacji czy po prostu w budowaniu wizerunku pracodawcy. Mam nadzieję, że już niedługo - a firma która zrobi to pierwsza, wygra na tym PRowo.

Oto krótkie podsumowanie i moje komentarze.

O recenzjach w internecie ludzkim językiem. Czyli co Internauci komentują i co z tego wynika? (Jakub Połeć, Peryskop.pl)

Prezentacja bardziej reklamowa… “Mamy fajny serwis i świetnych ludzi, którzy piszą algorytm, dzięki któremu można u nas zadawać pytania takie jak w świecie rzeczywistym”. Czyli np. “szukam laptopa do gier z dobrą kartą graficzną” zamiast “laptop, gry, karta graficzna”.
Jakiś pomysł w tym jest - mnie jednak zastanawia ilu internautów faktycznie zadaje pytania w postaci pełnych, polskich zdań. Osobiście przeszkadzało mi trochę to, że opnie w Perykop.pl są zaciągane z sieci i w większości są to opinie anglojęzyczne, tłumaczone na polski. Wiem, że to może być dobry patent przy sprzęcie - bardzo często gdy wchodzi na rynek nowy komputer czy MP4 - w polskim internecie nie ma jeszcze opinii użytkowników. Boję się jednak o różnice kulturowe. Np. telewizor LCD 42′ dla kogoś z USA może być małym, o niewystarczającej przekątnej. W Polskich warunkach 42 cale to kolos! Ale pan Jakub podkreślał na każdym kroku, że internauta to nie idiota i że swój rozum ma.

Podsumowując: ani prezentacja, ani portal mnie nie powaliły. Nadal jest mało kategorii przedmiotów. I wyszukiwarka szwankuje. Gdy wpisałam w pole “wyszukaj” frazę “laptop lenovo” okazało się, że system nie rozpoznaje słowa lenovo… Kiedy ostatecznie dotarłam do IBM/Lenovo SL500 okazało się, że nie ma dla niego żadnej opinii… Bu! A ponoć w systemie mają ponad 1200000 opinii…

Internauci o zakupach online (Marek Młodożeniec i Wojciech Ciemniewski, Gemius)

Panowie przedstawili fragmencik badań polskiego internetu i internautów pod kątem zakupów (sklepy, aukcje, częstotliwość zakupów, powody nie/kupowania w sieci itp). Wyniki ciekawe. Ale panowie poszli troszkę dalej i przedstawili prezentację segmentacji polskich internautów pod kątem ich zwyczajów zakupowych, kwoty wydawanej w sieci czy częstotliwości zakupów on-line. Ostatecznie wyszło im 7 segmentów. Okazało się jednak po prezentacji, że nie tylko ja miałam wątpliwości co do tej segmentacji.

Otóż z 1700 osób, które wypełniły ankietę Gemius, wybrano te które kiedykolwiek dokonały zakupów w sieci (około 66%), potem sprawdzono z badaniem PBI reprezentatywność tej grupy i dopiero dokonano podziału. Ostatecznie więc nie dowiedzieliśmy się ile osób spełniło te warunki. Więc osobiście tę segmentację traktuję z rezerwą.

Przegląd i kryteria wyboru nowoczesnej platformy e-commerce (Grzegorz Siwiński, I-dotcom)

/opuściłam większość prezentacji/

KomuKomu.pl - codziennie jedna oferta w ekstra cenie (Michał Chmieliński, Agora)

A tutaj było wesoło! Pan Michał podawał liczbę internautów odwiedzających serwis komukomu.pl po 15 dniach od startu i mówił, że obecnie są to “dużo większe liczby”. Że sprzedają 1000 szt (w sytuacji gdy na prezentacji była informacja o 100 szt.). Przyznał także, że większość kupujących impulywnie są mężczyźni i że obecnie w Agorze zastanawiają się nad uruchomieniem albo inneg serwisu, albo nad dodaniwm innych kategorii produktów - dla kobiet i dla domu. Obawiam się, że w kontekście marketingu skierowanego do kobiet - może o nie do końca działać. Kobiety podejmują decyzję o zakupie zdecydowanie inaczej niż mężczyźni…

Polski e-commerce w dobie kryzysu okiem Skapiec.pl. Z tarczą czy bez tarczy? (Radek Tyszko, Skąpiec.pl)

Byłam, słuchałam, nic nie zapamiętałam…

Produkt finansowy jak towar na półce w sklepie? Komunikacja z konsumentami usług finansowych (Karol Wilczko, Comperia)

Opis fajnego systemu, działającego na zasadzi porównywarki cenowej. Tyle tylko, że zamiast komórek, gier czy telewizorów możemy porównać kredyty między sobą! Świetna sprawa żeby rozeznać się w rynku, porównać różne warianty, sprawdzić prowizje, oprocentowania, doatkowe opłaty itp.  I co najważniejsze - ze strony Comperia możemy przejść do banku i umówić się od razu z przedstawicielem. Przydatne.

Handel okiem klienta (Paweł Kucharzak, Opineo.pl)

Istnieje coraz więcej serwisów gdzie możemy podzielić się swoimi opiniami o produktach (np. znam.to), są fora internetowe, blogi itd. Opineo poszło krok dalej - stworzyli serwis oceniający sklepy internetowy. Czyli taką giełdę wymiany doświadczeń o sprzedawcach. I fajnie, że współpracują ze sklepami - opinie zamieszczone na opineo są kopiowane na strony sklepów, a dodatkowo sklepy mają możliwość kontaktowania się z niezadowolonymi klientami celem wyjaśnienia nieprawidłowości! Z PR’owego punktu widzenia SUPER!

Sprzedaż rozszerzona, czyli augmented reality w sklepie (Krzysztof Piwowar, Adv.pl)

Temat mnie powalił! Tematyka niesamowita, świetny prowadzący! Agumented reality będę chciała poświęcić osobną notkę. Póki co proponuję obejrzeć filmik o możliwościach agumented relity.

Temat do potwierdzenia (Paweł Soproniuk, Neuron APR)

/wyszłam/

Tak jeszcze słowo o frekwencji - z prezentacji na prezentację malała. Ogólnie spotkanie - bardzo ciekawe. Polecam

“Wedel skomponował nową linię kobiecych czekolad, która będzie dostępna w sprzedaży od 15 września.

Nowa linia składa się z trzech produktów. Czekolada w czerwonym opakowaniu wypełniona jest suszoną żurawiną i chrupkimi musli. W beżowo-brązowym zawiera orzechy nerkowca i wiórki kokosowe, a czekolada w żółto-pomarańczowym opakowaniu ? kawałki kruchych ciasteczek i cząstki suszonej moreli. Każda z czekolad posiada oznaczenie GDA”

No i fajnie, ale co takiego ma ta czekolada czego nie mają inne? Kolorowe opakowanie? Nerkowiec i wiórki kokosowe? Chyba trzeba będzie poczekać na rozpoczecie kampanii reklamowaj i ocenić czy faktycznie trafia ona do kobiet.